این روزها معمولا جای عشق و محبت تو چشمای آدمها خستگی و نگرانی می بینی... كسی كارشو دوست نداره... هیچ مسئولی، بقالی، راننده ای و كارمندی رو نمی بینی كه شادی، عشق به كارشون و آدمها توی چشمهاشون برق بزنه...

حرفها، سایتها، روزنامه ها و مصاحبه ها همه شبیه به هم و بیمزه ان... كسی با تموم وجودش، با قلبش از زبون كودك درونش حرف نمیزنه... بوی انسانیت در اقتصاد پر تلاطم امروز گم شده... مهم شركتها هستند نه آدمها... اقتصادی بر مبنای قدرت طلبی و رقابت كه رابطه برنده برنده در اون فقط یه شعار دلخوشكنكه...

اما در پس ظاهرش، این باشگاه تلاش برای ساختن یه دنیای دیگه هست... اقتصادی بر پایه محبت به دیگران و بخشیدن شادی به اونها... برای همینه كه سعی می كنیم با قلبمون حرف بزنیم نه براساس قوانین نگارش رسمی و تكراری كه عموما نه نویسندگانش ازش لذت می برن و نه خوانندگانش...

برای همینه كه بعد از تموم شدن بازیهامون، از آدمها می پرسیم كه از بازی لذت بردین یا نه؟ و اگه بگن از بازی لذت نبرده ان، جز خرجهای بازی، پولی ازشون نمی گیریم تا بذاریم تو جیبمون... محصول ما شادیه...