در تابستان و پاییز سال 1385 به سفارش مرکز آموزش تخصصی شهید چمران نیروی انتظامی شهرستان کرج، به منظور سنجش عملی آموزشهای دروس دوره درجه داری، بازی مهارت انتظامی طراحی و اجرا گردید. هدف از این بازی، شبیه سازی محیط کاری کلانتریها بود به نحوی که فراگیران در حال آموزش بتوانند دروس آموزشی شان را در محیطی شبه واقعی بکار گیرند. در هر دور اجرای این بازی، یک تیم هشت نفره در نقش تیم بازیگر سناریویی را آماده می کردند و هر یک از اعضای تیم نقشی را در این سناریو می پذیرفت... (نقشهایی از قبیل قاتل، مقتول، پدر و مادر و دوستان مقتول و اطرافیانشان) از سوی دیگر تیم هشت نفره پلیس، بی خبر از سناریویی که بناست سر راهش قرار بگیرد دروس مختلفش را مرور کرده است و آماده برای برخورد با هر سناریویی، اعضای تیمش را به شکل یک کلانتری سازماندهی می کند. مسابقه با رفتن یکی از اعضای تیم بازیگر و مطرح کردن یک پرونده قتل، سرقت، آدم ربایی و ... آغاز می شود و از آن پس، تیم پلیس باید براساس موقعیتهای واقعی مشابه، رفتار کند. در صورتی که تیم پلیس قصد بازدید از محل را داشته باشد تیم بازیگر باید از قبل، محوطه ای را شبیه سازی کرده باشد. یا اگر تیم پلیس در جستجوی محل، نیاز به انگشت نگاری، متخصصین دست خط یا پزشک قانونی داشته باشد، تیم بازیگر باید پاسخ این متخصصین را از قبل در سناریوی خود پیش بینی کرده باشد. به این ترتیب، سناریوی این بازی، همچون سناریوی فیلمها نیست که شروع و پایان مشخص داشته باشد. سناریوی تیم بازیگر در قالب تعدادی پرسش و پاسخ، واکنش و پاسخهای اعضای تیم بازیگر را به ازای هر حرکت احتمالی پلیس باید در خود پیش بینی کرده باشد. (مثلا اگر تیم پلیس از فلان بازیکن چنین سئوالی پرسید باید بازیکن چنین جوابی بدهد.) در مدت مسابقه، تیم پلیس فرصت دارد تا با بررسی سرنخها و بازجویی از افراد، معمای پرونده را حل کند. در پایان مسابقه، متناسب با زیرکی پلیس در کشف سرنخها و واکنش به موقع در لحظات درگیریها، امتیازی می گیرد. این امتیاز در مقایسه با امتیازی که تیم مقابل در بازی برگشت می گیرد (در بازی برگشت جای دو تیم عوض می شود) برنده مسابقه را تعیین می کند. یکی از نکات جالب این بازی در اینجاست که در دوره برگزاری این بازی، هر یک از بازیکنان تیم پلیس توسط داوران مسابقه امتیازی می گیرد و این امتیاز به شکل درجه است. بازیکنانی که بهتر بازی کرده اند در پایان بازی، یک درجه می گیرند و بازیکنانی که بد بازی کرده باشند ممکن است درجه شان را از دست بدهند. به این ترتیب در پایان دوره مسابقات که هر تیم با پند تیم دیگر بازی کرده است، هر بازیکن می تواند دریابد که با دقتی که در انجام ماموریتهای محوله اش به خرج می دهد پس از سی سال خدمت با چه درجه ای بازنشسته خواهد شد. این شیوه امتیازدهی براساس درجه، طی هر دوره یک ماهه بازیها، زمان را برای بازیکنان جلو می برد و به آنان نشان می دهد که با این شیوه انجام ماموریتهایشان، در زندگی شغلیشان تا چه سطحی، ارتقای مقام خواهند یافت و به این ترتیب اگر بازیکنان از مشاهده سرنوشت خویش راضی نباشند می توانند به شکلی دقیقتر دروسشان را بیاموزند و دقت شغلیشان را افزایش دهند.